Het succes van coaching naar werk. Wat is dat?

"Wat doe je nu als loopbaancoach?"

 

Dat is een vraag, die ik me zelf regelmatig stel, ook al heb ik het dan eigenlijk over mezelf.

 

Sinds 3 jaar ben ik zelfstandig professional. Naast mooie opdrachten bij organisaties als interim adviseur, het geven van LinkedIn trainingen en CV trainingen aan verschillende groepen, heb ik alweer meer dan 60 mensen individueel begeleid naar een nieuwe uitdaging. Vaak met de winst van een nieuwe baan tot gevolg tijdens of vlak na het traject. Al stel ik altijd wel vooraf: "ik geef geen baangarantie."

 

Mijn doel is dat ik je leer hoe je naar jezelf kijkt als sollicitant en hoe je je eigen plan kan maken om te komen tot die baan. Niet alleen voor deze fase in je leven, maar ook in de toekomstige fases van je leven."

 

Soms is dat een heel proces, waar iemand dan doorheen moet, al dan niet bewust. Andere keren, gaat dat beduidend sneller en eenvoudiger. Ik ben graag van toegevoegde waarde, deze is echter niet goed te meten. Dus heel tastbaar is het niet wat ik doe. Vind ik dan. Ik noem het vooral een beleving en dat is iets waar je op moet kunnen vertrouwen, dat je dat iets tastbaars gaat opleveren, zoals een nieuwe baan.

 

Je moet zelf ook echt aan de bak als kandidaat. Ik kan heel veel adviezen geven, leren hoe je een goed gesprek voert, wat je allemaal in je CV moet hebben staan, welke voordelen LinkedIn biedt als netwerk medium of netwerken in het algemeen. De uitvoering is aan de kandidaat. Die verantwoordelijkheid ligt daar, niet bij mij. Desalniettemin is het raadzaam voor mezelf, om mijn succes als coach wel tastbaar te maken.

 

Een manier om dit te doen is om vragen te stellen aan mijn kandidaten. Toen ik gisteren een laatste afspraak had met een kandidaat die ik in begeleiding had, stelde ik hem de volgende vraag:

 

"Hoe komt het, dat jij zo succesvol aan het solliciteren bent?"

 

 

Dit behoeft natuurlijk enige context. In dit geval had de kandidaat tijdens onze intake heel duidelijk een wens uitgesproken:

 

"Ik wil aan het einde van het begeleidingstermijn aan het werk zijn. Ik huiver aan de gedachte, dat ik straks helemaal niets te doen heb."

 

Hij gaf verder aan, dat hij ook wel graag iets heel anders wilde gaan doen. Hij had al 10+ jaar ervaring op het gebied van data management en archivering en dat hoefde hij niet tot aan zijn pensioen te doen. Ook wilde hij een opleiding vinden, die dit mogelijk zou maken. Hij zelf dacht aan iets op het gebied van Communicatie en Social Media. Tevens gaf hij aan, dat hij al een paar jaar bezig was aan zijn persoonlijke ontwikkeling. Hij had zijn leven behoorlijk ingrijpend veranderd, waar hij redelijk nuchter over vertelde.

 

Veranderingen die volgden op zijn keuze zijn leven te gaan leiden, op de manier zoals hij dat wilde en wat hem dichter bij hemzelf zou brengen. Dat hij nu zijn baan kwijt raakte aan een interne reorganisatie, was het slotstuk van al deze veranderingen. Met andere woorden, hij was toe aan een andere baan en keek er naar uit, die te zoeken.

 

Omdat concreet solliciteren alweer een tijdje geleden was, wilde hij graag de juiste handvatten krijgen en kritische feedback op zijn profiel en zijn presentatie. Dus of ik ook mee wilde kijken naar zijn CV, LinkedIn en zijn gesprekstechnieken.

 

En ja, doordat hij al langere tijd hetzelfde werk had gedaan, was zijn netwerk ook op die manier opgebouwd. Hij zou zijn netwerk willen vergroten, uitbreiden en meer diversiteit hierin willen aanbrengen. En hoe doe je dat?

 

Maar eerst wilde hij duidelijk weten hoe een traject met mij eruit zou komen te zien en stelde hij mij kritische vragen. En ook aan welk budget ik dacht en hoe hij dat kon combineren met een opleidingsbudget bij zijn werkgever. Een mooie onderhandeling vooraf en een goede oefening voor hem richting zijn werkgever. Zo gezegd, zo gedaan.

 

We zijn met elkaar aan de slag gegaan en als sparringpartner heb ik vooral veel naar hem geluisterd. Ingespeeld op wat hij ter tafel bracht en hem daarin van feedback en adviezen voorzien. Zo gingen onze gesprekken lang niet altijd over werk, vacatures en solliciteren. Het waren vooral, zoals ik dat noem, verbindende gesprekken. Hij was zelf enorm actief en binnen no time had hij sollicitatiegesprekken staan. Niet elk gesprek werd een succes. Uiteindelijk heeft hij bijna niet zonder werk gezeten. Nadat hij vrijgesteld werd van werk en hij dit vierde met een vakantie, kon hij vrij snel aan de slag via een detacheringsbureau. Hij bleef echter solliciteren, want hij wilde weliswaar niet zonder werk komen te zitten, hij wilde veel liever een vaste functie bekleden.

 

En die heeft hij inmiddels ook gevonden. Hij gaat er per juni aan de slag. Al had hij op het laatste moment keuzestress, want hij kreeg ook een mooie aanbieding van het bureau wat hem detacheerde en heeft hij nog twee sollicitaties in de pipeline. Ik grapte nog:

 

"jij hebt jezelf een nieuw doel gesteld: hoe wordt ik de beste sollicitant? Alleen, ooit zul je dan wel moeten kiezen voor een baan."

 

Waarop hij droog opmerkte: "alleen , wanneer komt dat moment he? dat je moet kiezen."

 

We hebben er hard om moeten lachen en ik heb hem gefeliciteerd met zijn nieuwe baan. Dat was ook het moment dat ik hem de vraag stelde: "hoe komt het, dat jij zo succesvol aan het solliciteren bent?"

 

Hij wist het antwoord niet. Dus keerde hij zich naar mij: "Weet jij het?"

 

Ik zei volmondig: "Ja!"

 

En daarmee kom ik terug bij de titel van dit artikel. Het succes van coaching naar werk zit hem in het feit, dat ik als coach: luister naar mijn kandidaten. Echt luister, naar wat ze vertellen over zichzelf en dat ik in staat ben om dat te vertalen in hoe ik me ga opstellen als coach. Dat ik dus hun verhaal en presentatie van zichzelf kan vertalen naar wat zij nodig hebben van mij.er ben, als er vragen gesteld worden. Dat ik ook de antwoorden weet, als zij die antwoorden zelf niet weten.

 

Aan de zijlijn applaudiseer als ze de activiteiten oppakken, die we hebben afgesproken te doen. Of die de kandidaten met zichzelf hebben afgesproken te doen. En als ze boven zichzelf uitgestegen zijn. Of heel concreet, als een sollicitatie leidt tot een gesprek en mogelijk meer.

 

Vertrouwen heb in de kandidaten, zodat als zij er even geen vertrouwen in hebben, ik dat vertrouwen terug kan geven. Ze dus blijvend inspireer en motiveer.

 

Een klankbord ben voor de kandidaten. Een klankbord vanuit up to date kennis van de arbeidsmarkt, hoe je moet solliciteren en met een (kennis)netwerk waar ik de kandidaten mee kan verbinden voor welke hulpvraag ook.

 

De kandidaten loslaat en zelf laat excelleren. Ik ben niet degene, die op zoek is naar een baan.

 

Wil je nog iets meer horen, over mijn werk als loopbaancoach? Ben je misschien zelf zoekende, of wil je beter worden in je huidige baan?

 

Of ben je werkgever en zoek je een coach voor jouw werknemers?

 

Ik luister graag naar je!!

 

 

Reactie schrijven

Commentaren: 0